Mantelzorgers verdienen betere ondersteuning

Het Rekenkamerrapport stelt dat het de gemeente Rotterdam niet gaat lukken om in 2010 de lasten van 5000 zwaar- en overbelaste mantelzorgers te verlichten. Deze mensen worden niet of nauwelijks bereikt en de voorhande zijnde middelen, respijtzorg of parkeerpassen, worden niet aangeboden of sluiten niet aan op de behoefte van de mantelzorger. Strörmann: “Het is lastig om alle mantelzorgers goed in kaart te brengen. Maar daar moeten we dan harder ons best voor doen. Daarnaast moeten we maatwerk leveren aan de mantelzorgers en ze ondersteunen met die zaken, die het best aansluiten op de zorg die ze vrijwillig leveren.”

Vervolgens concludeert de Rekenkamer dat het beleid te snel en te ondoordacht is ingevoerd. Kennis over de doelgroep ontbrak voordat met het beleid bedacht en de manier waarop de mantelzorgers nu worden geregistreerd, levert niet voldoende kennis op om de regels in de toekomst goed aan te passen. Strörmann: “Het is natuurlijk goedbedoelde overhaastheid, maar men had natuurlijk eens om de tafel kunnen gaan zitten met een groep mantelzorgers om te praten over de behoefte aan ondersteuning. Het gaat om kwaliteit, niet kwantiteit. We hebben niks aan targets als we niet weten hoe we de mantelzorgers kunnen bereiken.”

De mantelzorgers staan ook in de kou omdat gemeente en deelgemeente op dit terrein niet goed met elkaar samenwerken. De gemeente heeft allerlei regels bedacht, maar heeft vervolgens niet overlegd met de deelgemeentes hoe de regels goed uit te voeren. De deelgemeentes, op hun beurt, hebben hierdoor geen afspraken gemaakt met de welzijnsinstellingen die de echte ondersteuning moeten gaan bieden. Strörmann: “Je komt er blijkbaar niet met het produceren van een beleidsstuk en dat aan de deelgemeenten sturen. De deelgemeenten en welzijnsorganisaties moeten goed ondersteund en aangestuurd worden om mantelzorgers te helpen. Alleen dan kan je garanderen dat overal in de stad dezelfde ondersteuning kan worden gegeven.”