Europa en de integratie van arbeidsmigranten

Door middel van rode en groene kaarten kon het publiek aangeven of het tegen of voor de stelling was. “We zijn niet in staat mensen uit Polen behoorlijk op te vangen, ” zegt een dame met ene groene kaart. “Uitzendbureaus die mensen gouden bergen beloven moeten worden aangepakt”, vindt een ander. Een jonge man stelt voor om beperkingen per beroepsgroep in te stellen: als er te weinig IT’ers zijn, zouden werknemers uit die branche makkelijker naar Nederland kunnen komen dan beroepsgroepen voor wie niet zo veel werk is.”
Jongerius besluit met het voorstel om Europese subsidies daar in te zetten waar ze echt nodig zijn: dus niet besteden aan fietspaden die Rotterdam best zelf kan aanleggen, maar bijvoorbeeld om werkgelegenheid in Oost-Europese landen te stimuleren.

Promovenda Nadia Bouras betoogde dat het integratiedebat tweedeling in de hand werkt: geïntegreerd versus niet –geïntegreerd en meent: Het beste integratiebeleid is géén beleid, maar problemen waar migranten tegenaan lopen, zoals armoede, schooluitval, werkloosheid gewoon bij de verantwoordelijke ministeries te laten.

Terwijl Niels in het bibliotheektheater debatteerde over integratie, was Jessica van Ruitenburg, nummer 6 op de lijst, in debat in Arminius. Over regelzucht, lobbyisten en de grenzen aan de samenwerking. Van Ruitenburg over de registratie van lobbyisten: "Het is toch raar dat een patiëntenvereniging zich plots ontpopt als de lange arm van de farmaceutische industrie."